مه نازی جان ،

تمام شد. همیشه خوشبختی عاجزانه ترین خواسته ی زندگی ام بود و حالا عاجزانه خوشبختم. نمی توانم از چیزی که تمام شد دست بر دارم. همیشه خیابان جایی برای رفت و آمد است. همیشه آدم ها با شکل و شمایل مشخصی زندگی می کنند و هیچ اعجازی وجود ندارد. این تمام واقعیت است. از ملت بدم می آید که همیشه چیزی را دوست دارد که نیست. مه نازی جان خوش به حالت! دوست دارم بدبخت باشم.

با تو

مه . ی / کیاشهر - لب دریا